Nou ja alweer, het lijkt eigenlijk wel langer. Maar goed er komen dan ook weer zoveel dingen op je af als je terug bent. Mijn hele wedstrijdverslag, die ik met alle moeite meteen de dag na de wedstrijd geschreven had is foetsie. Nergens terug te vinden. Mocht iemand toevallig een kopietje gemaakt hebben dan hoor ik het graag!

Op de terugweg hadden we nog een spannende race. Of nou ja Addy moest ook nog even aan de bak op het vliegveld van Barcelona waar we een overstap hadden van 2 uren. Tijd genoeg zou je denken, maar deze tijd werd ingekort doordat het vliegtuig vanaf Lanzarote al vertraging had. Ach we hebben toch wel speling.

Ik zat wel een beetje als een zombie op het vliegveld met mijn olifantenpootjes, blauwe teen en wonden. Yoehoe lang leve een Ironman haha. Dus tja hoeveel vertraging we nu precies hadden geen idee bij het ingaan van het vliegtuig. Op een gegeven moment bedacht ik me we moeten bijna landen en kwam de mededeling dat we om 20:30 zouden landen. Plop meteen rechtop in de stoel. Onze vlucht ging nl om 20:25. Met nog een aantal Fransen die ook een transfer hadden hup in de business class, zodat we als eersten eruit konden. Zodra we geland waren eruit, jammer dat ze niet even de moeite hadden gedaan om ons gate nummer ook te achterhalen. Dus op naar de schermpjes. Op het eerste scherm geen Amsterdam. Shit? Al weg? Maar op een volgende scherm gate 42. Kom op rennen zei Addy. Ja, ja, met deze poten zeker dacht ik? Dus Addy maar even een sprint, nou ja als je het dat nog kan noemen want 42 was wel even een eindje weg. De dames wilden net de gate sluiten toen Addy om de hoek kwam hollen en de dames nog kon overhalen dmv smeken en op de knieën (oh nee nu begin ik te overdrijven ;-). Even later kwam ik ook aanhobbelen en konden wij het vliegveld met boze gezichten in. Had bijna de neiging om te roepen: “ja we hebben lekker lopen shoppen”.

We konden op Schiphol dus wel meteen doorlopen naar de niet meegekomen bagage balie. Onze bagage was zelfs al bekend in het systeem en zou de volgende dag worden afgeleverd. Eindelijk dan naar huis en bedje in. Helaas werd ik s nachts wakker met een hele zere keel en ben ik vandaag de dag nog niet van de verkoudheid af. Maar verder gaat het goed. Olifantenpootjes weer weg. Trouwens als iemand die dit leest hier ook ervaring mee heeft, hoor ik dat graag. Een dag na de wedstrijd beginnen mijn benen vol vocht te lopen. De wonden zijn ook weer heel en de nagel is geen nagellak meer nodig.

De rest van de week bestond uit werken en opruimen. Na 2 dagen kwamen dan ook eindelijk de koffers. In het weekend even wat familie bezoekjes en zo gaat de tijd snel. Nu maar eens even denken over de rest van het seizoen. Nou ja het zal in ieder geval in het teken staan van 13 oktober.