As-Salaam alawattus. Nee je antwoord dan met Wa alaykum as-salaam. Waar heeft ze het nu weer over of maw waar zit ze nu weer? Ik ben momenteel in Muscat, Oman. De afgelopen week had ik een beetje weinig tijd en mogelijkheden om even een verhaaltje te schrijven, maar vandaag zit ik er even voor.

Vorige week woensdag 22 januari (zo die is in de war met de dagen denk je nu ja dat is ook zo want het is hier namelijk weekend (zaterdag en zondag) op donderdag en vrijdag en ben dus niet in de war want 22e was hier dus woensdag) vloog ik samen met de omaanse bondscoach Rob Barel en Cora Mulder naar Muscat.

Na een lange maar goede reis kwamen we op de 23e aan en werden goed opgevangen. We hoefden nu niet in de lange visum rij te staan en dat is heel erg fijn na een nacht reizen.

Voor ons beide dames was het de eerste keer dat we in Oman waren en de indrukken waren dan ook groot. We werden netjes naar ons hotel gebracht. De bevolking is hier erg behulpzaam en gastvrij, je voelt je meteen thuis.

Een aantal dagen geacclimatiseerd en heerlijk in korte broekje en shirtje kunnen rennen en fietsen en zonder wetsuitje plons in de zee. En dan is de vorst die op dat moment in Nederland begon wel beetje ver van mijn bed show. Maar niet dat ik dat erg vind hoor ;-).

Op vrijdag/zondag stonden we aan de start van de internationale triathlon van Muscat. Het was een sprintwedstrijd met wat langer zwemmen. Nou ja wat bijna de dubbele afstand. Zouden de kilometers ook anders zijn net als de dagen van de week of lag het aan het zwemparcours organisatie mannetje (alias Rob)?

De boeien waren ook nog eens moeilijk te zien door de hoge golven. Na ruim 27 minuten kwam ik het parc fermee binnen. Oke de weg van zee naar parc fermee was ook een aardig stukje maar.....
Het fietsen was een heen en weer parcours van 20 km totaal en daarna moest nog 5km worden gelopen. Door een misverstand werd ik nog even een stuk te ver gestuurd met het lopen maar het mocht de pret niet drukken want de eerste triathlonzege van 2007 was een feit.

Met de prijstuitreiking gaat het hier al niet veel anders/beter dan in Nederland dus 2 uren naar de finish konden we dan de mooie glazen khanjar (soort half rond zwaardje die de mannen dragen) als bokaal. Erg mooi!

Bij de mannen ging de winst naar Matthias Zoell uit Duitsland gevolgd door Rob Barel en op een derde plaats Andrew Whyte. De in Omaan woonachtige Peye Vlot (inderdaad de broer van of is Cora de zus van ? ;-))werd 4e. Bij de omaanse atleten won Suleiman Al Alawi. Bij de vrouwen was de 2e plaats voor Solveig Saeby (noors) en behaalde Cora Mulder een nette 3e plaats. De Nederlandse delegatie had dus een goede dag!

De 2 dagen erop nog lekker wat getraind en op zondagavond is de rest van de Nederlandse delegatie weer vertrokken. Ik kan gelukkig nog een paar dagen genieten van heerlijk trainingsweer voordat ik ook weer terugkeer naar ons kikkerlandje.