Bonjour

Zo na een weekje is het wel weer eens tijd voor een update vanuit Juan les Pins.

Na aankomst om een uurtje of negen s avonds, was het de volgende ochtend om half 7 al tijd om op te staan, te ontbijten en op naar het loopevenement Nice-Monaco. Olivier deed mee en ach het is een mooie weg dus ga wel lekker mee. Het was erg koud nog om een uurtje of half 8. Ik twijfelde maar, wel of geen zweetshirt onder mijn looptopje om uiteindelijk voor wel en dus te heet te kiezen.

Na een kleine kilometer kregen we meteen een steile klim voor de kiezen en ik had het meteen al goed warm. Het werd gedurende de loop ook steeds warmer en het parcours bleef op en neer gaan dus het shirt was ik al gauw liever kwijt dan rijk. Maar om nu tijdens het lopen mijn topje eerst uit te doen, het ondershirt uit (hieronder natuurlijk nog wel een sport bh dus het werd geen piepshow) en dan topje weer aan werd me toch een beetje een te grote omkleedpartij. Dus maar lekker verder zweten.

Een prachtige wedstrijd langs de kust met mooie uitzichten maar ook gemene klimmetjes en een pittige trap uit Villefranche sûr Mer. Vlak voor Monaco zat nog een gemene lange klim en daarna was het een kleine 3 kilometer afdalen. Ook een vak apart en zeker voor de bovenbenen.

Ik mocht als eerste dame de finishlijn passeren en dat blijft toch wel leuk. Hoewel niet iedereen hier zo over dacht, want nu moest er gewacht worden op de prijsuitreiking. Gelukkig liet deze ook weer niet heel lang op zich wachten en mocht ik dit jaar toch voor het eerst het hoogste schavotje betreden. Een mooie glazen bokaal (euh hoe komt die heel thuis?) een bosje bloemen en een tegoedbon van een loopzaak. Ach niet verkeerd nog geen 24 uren hier en de eerste buit al binnen ;-).

Dat mijn benen niet gewend zijn aan heuvels maar aan pancake flat wegen, was mij de komende 2 dagen meer dan duidelijk. Niet echt prettig. Maar tja niet klagen, want kom hier om te fietsen dus huppakee. Gelukkig had de trainer de eerste 2 dagen niet te zwaar gemaakt en konden mijn beentjes langzamerhand weer in normale staat veranderen.

De eerste week heerlijk weer gehad. s'Ochtends en s'Avonds is het fris/koud maar overdag had ik elke dag een zonnetje. Kan dan wel niet in de korte broek fietsen maar het is aangenamer dan in Les Pays Bas en kan hier lekker klimmen.

Zondag was het helaas even wat minder. Erg harde wind en stuk kouder. Had nu wel 3 van die ondershirtjes van de week ervoor kunnen gebruiken. Gelukkig konden we eerste stuk beetje schuilen achter de ruggen van een lokale fietsclub waar Olivier bij zit hier.

Fietste op een gegeven moment naast een man en kwam aan de praat. Beetje over dit en dat en vroeg of hij dan cyclist was. Ja vroeger wel. Oh professioneel? Ja. Tour de France en zo? Ja. Zo, zei ik. Zijn zoon fietste nu bij Credit Agricole en daarom moest hij toch ook maar weer wat meer fietsen. Of ik Tour beetje volgde, ja wel aardig. Kwamen paar namen van Nederlanders voorbij uit zijn tijd.

Ja, hallo in de jaren 80 hield ik het allemaal nog niet bij en ik had niet door dat Mary en Martin een beetje zaten te giechelen daar ze gesprek konden horen. Fietste ik dus even naast Stephen Roche. Ja nu weet ik wel wie hij is. Ach tja zo hebben we dat allemaal wel eens.

Nou genoeg voor nu. Trainen gaat goed en geniet erg van de omgeving hier. Fantastisch die bergjes, uitzichten, kleine dorpjes, etc. Zou hier wel kunnen wonen. Nog even de loterij winnen dan.

à tout alors