Sinterklaas is weer terug naar Spanje en de Kerstman is onderweg. Een drukke maand maar ook tijd om te vertellen over mijn carrière switch.

Na 1,5 jaar heel veel geïnvesteerd te hebben om erachter te komen wat er mis is, waarom ik niet kan hardlopen is het genoeg. Het is heel frustrerend en kost ook veel tijd, energie en geld. Iets wat ik er allemaal voor over heb, maar zoals bij elke investering ( in wat dan ook) wil je ook een keer rendement en iets terugkrijgen voor die investering.

Nadat verschillende mensen mij vroegen waarom ik niet ging wielrennen, dacht ik ook zelf JA. Ik wil weer lekker doelen kunnen stellen en mijn ambities en fanatisme is nog niet helemaal gedoofd.

Het fietsen is natuurlijk niet helemaal nieuw voor me, maar het is wel heel anders fietsen. Het eerste is de reden dat ik de uitdaging aandurf. Ik heb een basis in het fietsen, kon in mijn goede jaren aardig de pedalen rondtrappen en ik heb er dit najaar op de dijk al wat aan kunnen proeven. Het tweede (het anders fietsen) zal zeker een uitdaging zijn. Niets liggen op je stuurtje en gaan met die banaan, maar interval en spelletjes.
Mede door een oplettend oor van Peter Zijerveld en zijn vertrouwen in mijn fietskunsten resulteerden in een uitnodiging van een nieuwe vrouwenploeg. Na een goed gesprek en wat bedenktijd besloot ik deze kans met beide handen aan te pakken en volgend jaar mijn entree in het vrouwenpeleton te maken.

De paars/oranje kleuren van het Davilex Triathlon team worden volgend jaar verwisseld voor de groen/witte kleuren van het Doleman’s Landscaping Cyclingteam. De ploeg bestaat uit 12 rensters variërend van jonge rensters uit de nationale juniorenselectie, marathonschaatsters, ervaren wielrensters en een triathlete (wie zou dat nu zijn?). Afgelopen weekend hadden we een teamdag op Papendal. Gezien het echte Hollandse weer werd het een training in de bossen en daarna een teambespreking.

Heerlijk door de blubber over het vaste mountainbike parcours rondom Papendal. Gelukkig zijn we een wegteam want de blubber bleek velen toch niet echt te liggen. Het was leuk om de meiden te leren kennen en ik merkte dat ik al achterstand had. Niet mbt de fietsconditie maar wel de kennis over de overige teamleden. De meeste meiden hadden het hele team inmiddels al gegoogeld.

Het was in het begin wel even raar, maar je went er zo aan dat je niet meer voor dag en dauw in het water ligt te spartelen. Hoewel ik vooral nu in de winter nog wel 1 a 2 keer in het water lig. Een training van 5km is echter verre geschiedenis. Ik blijf wel hopen dat ik toch weer eens kan lopen. Maar de focus gaat nu eerst uit naar het fietsen. Hopelijk weer lekker doelen stellen en mee kunnen doen in het vrouwenpeleton.

Naast de sportieve carrière switch heb ik ook een nieuwe baan per 1 oktober. Ik werk nu part-time als commercieel medewerkster bij Verweij Groep B.V. Gelukkig is de baas ook een wielerfanaat ;-) en kan ik flexibel met mijn werkuren omgaan en ook nu extra uren maken om straks in het seizoen deze uren, indien nodig, op te nemen.

Spannend allemaal maar zeker een mooie uitdaging voor het nieuwe jaar!

Ik wens iedereen hele fijne feestdagen en een gelukkig en gezond (ook blessurevrij) 2010!