Ten eerste schaam, schaam. Ondanks dat er wel 2 nieuwsbrieven zijn uitgegaan sinds mijn laatste berichtje op de site, heb ik mijn site wel een beetje verwaarloosd. Ik had gehoopt dat de nieuwe site ook al een maand in de lucht zou zijn en wilde dit aankondigen. Echter dit gaat toch iets langer duren dan gehoopt dus het werd hoognodig tijd voor een update!

Zo het eerste triathlon van het jaar zit erop. Het wateronderdeel dan wel in een bevroren toestand maar toch het was weer fijn een triathlon te hebben volbracht. Het was alweer 3 winters geleden dat ik regelmatig op de schaats stond en dat ik de wintertriathlon van Inzell had gedaan. Een mooie wedstrijd en dus nu met weer eens een wintertje regelmatig schaatsen een leuk doel. Helaas verliep de voorbereiding niet helemaal naar wens daar niet de blessure maar het noro-virus roet in het eten gooide.

Na 2 dagen Weissensee, altijd al eens op dat ijs willen staan en nu met Inzell goed te combineren, kwamen we aan in Inzell. Bij de Weissensee niets anders dan sneeuw gehad. Deze lieten we na het doorgaan van een lange tunnel achter ons, maar het Noro-virus namen we helaas mee. In de Weissensee mochten we een paar dagen met All Seasons Sport mee schaatsen/langlaufen die daar met een groep zaten. Helaas was het Noro-virus meegenomen en werd ik ook aangestoken.

De dagen in Inzell met strak blauwe lucht en mooi zonnetje voornamelijk op de bank in de Ferienwohnung doorgebracht. Op mijn verjaardag een opleving en ’s ochtends heerlijk geschaatst op de ijsbaan. Anni Friesinger kwam ook nog even wat trainingsrondjes draaien dus leuk allemaal. Echter ’s middags ging het alweer niet helemaal goed en was ik toch een beetje te voorbarig. Daar je dan toch jarig bent, ga je toch maar uit eten, maar dat was niet verstandig en ook niet echt leuk. Dus de vrijdag weer de hele dag hangen op de bank en met de trainer overleg wel of niet starten.

Op zaterdag weer mooi weer en voelde me een stuk fitter en beter. Echter de afgelopen dagen weinig gegeten en weinig voedingsstoffen opgenomen. Toch gestart. Je bent er toch en uitstappen kan altijd. Het lopen ging goed maar daarna was de energietank gauw leeg. Op de fiets totaal geen kracht. Stond nog wel nipt als eerste op het ijs bij de dames maar de Nederlands Kampioene Wintertriathlon zat me meteen op de hielen en dan zie je toch wel het verschil tussen schaatsen en “schaatsen” ;-). Uiteindelijk toch de wedstrijd uitgereden en als tweede achter de Nederlands Kampioene toch helemaal geen slechte prestatie. En weer blij om na zo’n lange periode weer eens een triathlon gedaan te hebben. Dan wel de wintervariant maar toch.
Ben nu weer helemaal opgeknapt en ga in Groningen bij de wintertriathlon daar voor de herkansing. Eens kijken of ik het haar een stuk moeilijker kan maken.

Nu eerst even de eerste kilometers maken op de weg. De madone heeft lang genoeg rust gehad en mag weer los. Samen met trainer Frank Senders zullen we de basis leggen voor het komende seizoen. Hopen op een blessurevrij jaar en goede uitslagen.