Zo dat werd weer eens tijd. Tja de totale trainingstijd is toegenomen en af en toe lig ik dan ook wel eens op apegapen en heb dan niet zoveel zin meer om achter de pc te gaan zitten. Maar even een korte update over de gebeurtenissen van de afgelopen periode.

Op woensdag 3 mei bedacht ik me om eens een andere route te gaan fietsen en het land van Maas en Waal maar eens te gaan verkennen. Het was prachtig weer en een hele mooie route. Het enige nadeel van een nieuwe route is dat je de kaart mee moet en af en toe even moet spieken. En ik was niet de enige die dag. Op een gegeven moment moest ik het water zien over te komen en dat leek me het meest handig en meest droog via de brug. Moest even zoeken waar dat moest gebeuren. Op de kaart kijkend vroegen 2 collega fietsers of het die kant op was. Ik dacht eerst tja ik lijk vast een "local" op de kaart kijkend ;-). Ze moesten ook de brug over en deze mannen (niet de minsten een prof wielrenner en marathonschaatser) hadden nog wel een verdere trip voor de boeg. Ze gingen "even" op de fiets naar Valkenburg. Uurtje of 6 dacht Nico. Hmm, ik dacht dat lijkt me wat kort. Was benieuwd of ze de weg een beetje gevonden hadden maar inmiddels weet ik dat ook en het was toch wel ietsje verder dan de mannen gedacht hadden. Ach in ieder geval 250 in de benen. Hopelijk betaald dat zich uit in de Olympia's Tour. Succes!

Een paar dagen later weer twee toppers op de dijk: Leo en Sandra, die hard in training zijn voor de Marmotte 2006. Ook succes en laat eens weten hoe het gegaan is! Op voor goud beide!

Dat weekend dan de eerste triatlon sinds eeuwen. Tenminste zo voelde het wel. De teamwedstrijd in Enschede. 's Ochtends dus een 1/16. Nou dat was nou niet echt dat ik dacht joehoe jippie wat een lekker gevoel zo'n triatlon. Een lange sprint. Aan de einde van de ochtend bleek ik toch de snelste bij de dames te zijn geweest. Tijdens de wedstrijd is hier geen touw aan vast te knopen daar iedereen met 20 sec pauzes weggestart werd. Echt een race tegen de klok dus en af en toe een voorganger. De tijden van alle teamleden (4 in totaal) werden bij elkaar opgeteld en dat was dan je ochtendtijd. Helaas had 1 van onze meiden iets teveel gezwommen (tellen tm 7 is erg moeilijk in het heetst van de strijd ;-)) en moesten we helaas de mastermannengroep van hellas voor ons dulden.

Dit verreiste een cappuchino op het dakterras met een tactiektalk voor de middag. De heren konden dit niet zo goed hebben en kwamen vaak met een smoes langs de tafel. Helaas theorie en praktijk stemmen niet altijd met elkaar overeen en moesten we tijdens de wedstrijd onze tactiek aanpassen en moest iemand toch lopen die niet dacht te lopen. Maar Jacomina heeft zich goed geweerd en hard op de tanden gebeten. We kwamen helaas wel iets te kort voor de heren, gefeliciteerd mannen, maar de revenge zal komen hoor!!

In het damesteamveld behaalden wij, de Hellas Grls wel een mooie 3e plaats en ik heb weer aan het triatlongevoel mogen proeven. Dit ging echter niet helemaal vlekkeloos. Andere pedalen er nog opgezet s ochtends maar het zadel niet hoger gezet dus het was s ochtends niet alsof ik op een kinderfietsje zat. Oeps.

De eerste paar dagen van de volgende week even lekker in het noorden gebleven en weer eens in het zwembad van big town Ruinen gezwommen. Even wat vriendinnen bezocht en lekker in het Drenthse land getraind en lekker verwend door mams en paps.

Op woensdag even wat kilometertjes gemaakt en de monstertocht Ruinen-Leerdam gemaakt. Nog lang niet de tocht van Nico en Ytsen overtroffen maar toch een aardige trip. Heerlijk weer een vrij gunstige wind dus wat wil je nog meer. Nou ja misschien iemand om tegen aan te lullen. Mijn huidige fiets zegt ook weer weinig ;-). Tot snel!