Het was alweer 3 jaren geleden dat ik in Egmond gestart was. Overwintering, blessures en tja je bent zoweer een paar jaar verder. Dit jaar waren er zware omstandigheden. Een windje staat er altijd wel aan de kust, maar dit jaar was het een zeer krachtig windje. Droog was het gelukkig wel!

De strandrace is nooit echt mijn ding geweest. Elk jaar leerde ik echter wel weer iets nieuws. Het eerste jaar: strandbanden? wat zijn dat? is toch niet nodig voor 1 keer per jaar. Het jaar erop strandbanden, maar reed ik lek. Gelukkig wel spullen bij me dus ik kwam terug. Dan het jaar erop had ik beter de ontwetendheid van het eerste jaar kunnen hebben en met profiel rijden want het strand was een gladde ijsbaan en ik ging dus meerdere malen onderuit wat een mooie dikke tatoo op mijn rechter been opleverde.

Dit jaar dacht ik nu gaat het beter. Maar 1,5 bar in de bandjes ter vergelijking met ongeveer 3 bar in de voorgaande edities, strandbandjes en niet teveel kleding aan. Het laatste bleek niet helemaal zo te zijn. Het was toch een flink stuk warmer dan afgelopen jaren.

Helaas geen goede start maar zat toch in een lekker groepje op een gegeven moment. Iedereen was echter aan het vechten voor een plaatsje uit de wind dus er was veel onrust. Op een gegeven moment kwamen er wat bandjes tegenelkaar aan en ja hoor ik moest van de fiets. Dag dag groepje. Zo ging het nog eens en daarna liep mijn ketting ook nog 3 keer vast. De eerste keer wist ik het gauw te herstellen door een tip van een mederijder. Snel achteruit trappen paar keer en weer vooruit. Maar tweede keer werkte dit niet grrrrr.

Na een klein uurtje ploeteren dan uiteindelijk het keerpunt en dus wind in de rug. Joehoe. Schakel, schakel, shit kan niet groter schakelen. Waar is mijn grote buitenblad?? En ja hoor op het strand he Sione zoef zoef allemaal mij voorbij. Balen dus.

Ben inmiddels wel bijna een expert met al die verschillende omstandigheden. Wat zal het de volgende keer zijn graadje of 20 en alleen maar mulzand? Ga me er vast maar in verdiepen haha.

Gelukkig kwam dag 2 nog de Halve Marathon. Deze dag maakte alles weer goed. De verwachtingen waren niet zo hoog daar ik in de opbouw zit en wij triathleetjes (de meesten dan) nog niet zo lang ontwaakt zijn uit hun winterslaapje. Het lopen ging echter bovenverwachting goed en de loopscholing en training van Addy en Henk lijken mij goed te doen.

Zelfs de buren (Anneke, Tonny en Nick) zagen nu dat hun buurmeisie toch kan lopen. Tja met het veregelijkingsmateriaal (Almere 06) is het natuurlijk ook al gauw beter ;-). Leuk dat jullie er waren! En ja de buurman is inmiddels ook aangestoken met het loopvirus en staat volgend jaar aan de start. Zo nu staat het op het world wide web en kun je niet meer terug Tonny ;-).

Door het goede lopen wist ik toch nog de 3e plek in het combi-klassement te behalen. Een evenaring van de laatste deelname, maar hoop toch nog eens beter te fietsen daar en mee te kunnen doen met de huidige strijd tussen de exterra specialisten.