Niet tevreden neem ik aan. Wat ging er mis? Vragen die een paar keer gesteld zijn. Nou wat er mis ging: dat is een infectie en stressfractuur op het bekken. Maar dat is toch al zo lang geleden?, je hebt nu toch goed kunnen trainen? Helaas is de opbouw naar deze blessure wel heel anders dan na een griepje, gebroken arm o.i.d. 6 x 1 minuutje en pas na Stein de eerste keer geen na reactie. Tja dan heb je nog 5 weken trainen voor Almere. Als het allemaal zo snel weer ging, kan ik vanaf nu elke winter wel 3 maanden op mijn kont gaan zitten.

Tevreden ben ik ook niet met dit resultaat; dit werd ook al goed ingeschat door iemand die mij mailde ("Gezien je kritisch blik kan ik me niet voorstellen dat je geheel tevreden bent met je 12e EK plek. Ik hoop wel dat je op een aantal onderdelen een goed gevoel aan de wedstrijd overhoud (die zijn er ook zeker).") en mij dus beter kent dan ik dacht ;-) maar ze heeft wel gelijk. Het positieve er maar weer uithalen, realistisch zijn en op naar volgende kansen.

Ik kon geen wonderen verwachten na de geschiedenis van afgelopen twee jaren. De loopomvang is zeker toegenomen maar niet op de snelheid in een internationale topwedstrijd. Natuurlijk had ik zelf ook wel op meer gerekend en op nog ietsje meer gehoopt, maar realistisch gezien was dit niet mogelijk. Mede door het verloop van de wedstrijd op zaterdag.

Helaas ging het al even mis aan het einde van het zwemparcours. Hetzelfde gebeurde als in Nieuw Zeeland 2004, kramp in beide kuiten tegelijk. Heel vreemd. Het laatste stukje was afzien en ik ging van voren in de groep naar achteren en moest nog uitkijken dat ik de aansluiting niet verloor. Het strand kwam ik nauwelijks op maar daarna ging het wel. Het heeft verder niet tot beperkingen geleid tijdens het fietsen en lopen m.u.v. gevoeligheid. Na de wedstrijd gelukkig ook geen olifantenpoten maar wel hele gevoelige zere kuiten.

Eenmaal op de fiets dacht ik in de verkeerde wedstrijd beland te zijn. Ik meende dat er geen elite stayerwedstrijd op het programma stond maar misschien niet goed voorbereid. Wegkomen was er niet bij en daar hingen dan 12 dames achter mijn kont. Of hoe iemand na de finish zei ben je niet wijs of zo om 12 dames op sleeptouw te nemen?. Nou ik moet zeggen er zijn er nog 2 die wat werk gedaan hebben maar de rest zat lekker in de bus. Wegkomen was er niet bij op dit vlakke parcours. Dit was vooral onder de huidige omstandigheden erg nadelig voor mij. De Italianen konden dan ook met lekker frisse beentjes wegrennen. Maar ik moet zeggen dat ze wel erg hard liepen.

Ik was het liefst ook wat hoger geëindigd, maar miste echt de inhoud op de laatste kilometers. Toen ging het verval snel. Het is ook maar goed zo, want het blijkt dat je gewoon keihard moet trainen om op dit niveau mee te kunnen. Ik ga dan nu ook deze winter hard aan het lopen en vooral mijn loopstijl werken. Het laatste moet volgens loopdeskundige nadelig veranderd zijn na de blessure. Ik loop erg inefficiënt, nou mooi toch veel te verbeteren dus.

Het toeleven naar het EK was dit jaar ook heel anders dan voorgaande internationale wedstrijden. Om eerlijk te zeggen een beetje een rommeltje en niet echt atleetvriendelijk. Op donderdag op en neer naar Almere. Op vrijdag uur voor vertrek mijn wedstrijdkleding nog in orde moeten maken en geen team gevoel. Wel een beetje jammer daar het ook in eigen land was. Had dan ook niet echt het gevoel dat ik aan een EK deelnam.

De sfeer mbt het publiek was leuk in Almere. Veel aanmoedigingen en veel bekenden. Dit helpt je er toch nog doorheen vooral als niet zo lekker in de wedstrijd zit. Uitstappen is het laatste wat ik overigens zal doen en ik vind het toch goed dat ik hem heb uitgelopen. Hoewel het soms lijkt dat je beter niet kan starten of kan uitstappen. Ik wist van tevoren ook dat ik hier niet topscherp aan de start zou staan, maar ik probeer het. Helaas geen droomdebuut in Almere maar je kan niet altijd op scherp staan en dat moet dan nog maar eens in de herhaling en beter.

De wedstrijd was ook weer goed georganiseerd muv de jurymotormuizen. Nauwelijks gezien en lieten het stayeren toe. En de oke bananen op het fietsparcours die niet oke waren. Helemaal groen, moeilijk te pellen en niet te eten. Maar verder weten ze hoe ze een triathlon moeten organiseren!

Deze week even alles goed laten bezinken en kijken wat ik verder nog ga doen dit seizoen. Ben natuurlijk vrij laat begonnen en ben nog niet uitgeblust. Hierover snel meer. Verder even mijn lichaam goed verzorgen en even weer wat bezoekjes anders herken ik de kids van mijn vriendinnen straks niet eens meer. Wat groeit dat “spul” hard ;-). En even lekker genieten van de heerlijke Nederlandse zomerse weer.

Een ieder die naar Almere toegekomen is om me aan te moedigen bedankt, ook de overige supporters natuurlijk. Altijd lekker dat er wat mensen voor je zijn.