Even een korte update van de laatste 2 maanden.  Wederom allerlei fietsverhalen. Ik kan ook niet geloven dat er alweer 2 maanden om zijn na mijn vorige berichtje en ik zal zeker op dit front mij moeten beteren.  Een website hoort up to date te zijn en dan vind ik 2 maanden stilte te lang.

Eind augustus hebben we deelgenomen aan de Vuelta Toertocht met start in Assen. Ondanks het wat slechtere weer was het een mooie tocht en hebben we met een groepje lekker doorgereden. Bij de verzorgingsposten was het soms een beetje druk en moest je wel eens lang in de rij staan maar dat mocht de pret niet drukken. De flinke stort/hagelbui z’on 20 km voor de finish had achterwege mogen blijven. Dit geld ook voor mijn lekke band. Ik dacht ik bikkel wel even door de laatste 8 km maar bijna in Assen, bleken we nog even een lusje van 12 km te moeten maken. Dus alsnog het bandje maar even verwisselt. De volgende middag in Witteveen nog even naar de profs gekeken. Leuk om zo eens mee te maken en zelfs Sinterklaas was een paar maanden eerder overgekomen voor dit Spaanse spektakel. 

Drie weken later zat ik plots nog in een busje onderweg naar St Pons (nabij Barcelonette), Frankrijk. Door ziekte, blessure en ander leed was er nog ruimte in het ‘gehuurde’ huisje van SVU schaatsvedettes Arnold en Jan. Mirjam Weerd wilde ook nog wel een lekker weekje in de bergjes fietsen en zo gingen we met zijn 4-en op pad. Heerlijk weer gehad de meeste dagen en ook veel marmotten gehoord en gezien. Hoewel ze nu niet echt wilden poseren voor de foto, he Mirjam ;-).

In 4 dagen 8 beklimmingen gedaan: Col de Pontis (wat een gemene kuitenbijter), Col St Jean, Col de Vars, Col St Anna, Col de Bonnet (hier lag sneeuw bovenop dus gauw weer klapper de klapper naar beneden), Col de Cayolle, Col de Champs en Col d’Allos. Daarna met Mirjam een leuke bergwandeling gedaan. Hoewel de bordjes gedurende het eerste deel niet te vinden waren, ging de 2^e lus helemaal goed en was het een leuk rondje met ook best nog wat hoogtemeters. Op de laatste dag wilden we graag nog de Col de Larche op. Echter het weer was slecht en in de verte onweerde het ook wat. Na 5 km in de beklimming leek het me niet verstandig om door te gaan. Hoe graag ik hem ook opwilde, word je toch wat wijzer als je ouder wordt. Waarschijnlijk een erg goede beslissing want 5 km voor het huisje begon het al te regenen en het weer werd alleen maar slechter. Al met al een fantastische en gezellige week.

Een week later stond ik nog aan de start van een fietswedstrijdje in Duitsland. Mannen en vrouwen startten tegelijk. Er woei een harde wind die dag en we stonden in het B vak. De hekken van het B vak gingen pas open toen A al weg was dus het was meteen in het rode om bij de eerste groep te komen. Dit ging uiteindelijk maar met moeite. Daarna was het een kwestie van erbij blijven en op je tanden bijten. De eerste 30 km hadden we aardige gunstige wind en stond het gemiddelde op 43 km/h. Het was net een echte wielerkoers daar in de dorpen de wegen waren afgesloten met hekken en er publiek langs de kant stond. Het was wel opletten daar je soms kasseien had en veel bochtjes in de dorpen. Gelukkig kon ik ook bij de eerste groep blijven maar was er nog een dame. Na ruim 74 km kwamen we weer de stad in en kwamen er meer hekken. Ik dacht moet nu zorgen dat ik goed voorin blijf. Er werd steeds harder gereden en ik maar trappen en trappen. Toen op eens het bordje 400 meter. Ik had geen flauw idee waar die andere dame zat dus dacht gewoon verstand op nul en gaan met die banaan. Ze kwam niet over me heen en was 1^e dame met gemiddeld 39km/h over 77 km. Zo dit was ik even nodig na al die ellende en het werd nog leuker tijdens de prijsuitreiking. Een week Crans Montana (Zwitserland) was de prijs voor de eerste heer en dame.

Rest van oktober moet ik het fietsen even onderhouden. Waarom? Op 1 november vertrekken we naar Curacao voor een week vakantie. Echter de fietsen gaan mee en we zullen meedoen aan de Amstel Curacao Race. Een “wedstrijd” op Curacao waar ook profs aan meedoen. Voor de profs is het de afsluiting van dit wielerseizoen en gelijk een vakantie. Toch leuk om aan de start te staan tussen Contador, Schleck, Moerenhout, Hudshov etc. De eerste 5 km gaan rustig de stad uit en dan moet ik dus zien een plaatsje te veroveren naast 1 van deze mannen voordat ze echt op de pedalen gaan staan ;-).

Afgelopen vrijdag heb ik al klein voorproefje kunnen nemen tijdens de Rabobank Cauberg Cinic. Met een groep van ongeveer 15 werden we o.a. begeleid door raborenner Joost Posthuma. Een rondje van 74 km door de Limburgse heuvels met als toetje een klimtijdritje op de Cauberg. Veel in Limburg gefietst maar de Cauberg nemen we nooit mee. Echter bij de prijsuitreiking gedaan door Jan Douwe Kroeske bleek ik snelste dame te zijn en kreeg ik mijn eerste echte bolletjes trui een mooi bos bloemen en 3 zoenen van Hennie Kuiper. Voor mij was natuurlijk ook belangrijk hoe hoog ik overall was geëindigd en kwam tot een 15^e plek tussen de heren.

Ten slotte heb ik het schaatsen dit winter ook weer opgepikt en hoop ik mijn techniek te kunnen verbeteren. Ik vond het erg jammer dat ik afgelopen zaterdag niet mee kon doen aan het NK in Assen. Hij staat nog op de verlanglijst maar tja het lopen…..