Zo eindelijk dan een berichtje vanuit Amerika. Ik wilde steeds al een berichtje sturen, maar door verschillende omstandigheden en gebeurtenissen kwam het er steeds niet van. Deze trip verloopt niet geheel vlekkeloos en helaas de wedstrijd verliep ook niet lekker.

De trainingsstage in Chula Vista was prima. Hans trainde lekker mee en liet me de omgeving goed kennen. Lekker buiten zwemmen in prachtige zwembaden, onverhard lopen op nieuw aangelegde trails en lekker fietsen in de dessert. Zelfs nog een paar keer in Borrego Springs getraind, dat qua hitte en wind vergelijkende omstandigheden heeft als Arizona en Hawaii. Echter het mocht allemaal niet baten.

Op de 13e april was het de warmste dag van dit jaar en ruim in de dertig graden en een erg harde wind. Het zwemmen ging goed en stond met 56 minuten weer op de kade van het aangelegde meer in Tempe. De eerste twee fietsrondes gingen ook goed, hoewel de omstandigheden erg zwaar waren. De wind was hard en de temperatuur was inmiddels ook ver opgelopen. In de eerste 2 rondes moest ik ook wat overgeven maar ik kon vrij snel daarna alweer wat voeding tot me nemen. Echter in de derde ronde ging het niet goed. Ik haalde wel veel age groupers in, maar de power was er gewoon niet meer. Doordat de wind ook precies andersom stond dan normaal (wind mee omhoog, tegenwind naar beneden) had ik nu ook een verkeer verzetje. Ik kon niet meer bij schakelen en je vloog naar beneden.

Ik had niet mijn dag en het lopen ging dan ook teleurstellend slecht. Helaas mijn langzaamste marathon ooit. Het was op loopparcours dan ook wel erg heet. De sponsjes waren kurkdroog voordat ik bij de volgende verzorginspost was (slechts 1 mijl = 1,6 km verder). Je zag ook veel mensen die moeite hadden met de omstandigheden. Tja dit hoort ook bij topsport, maar het duurt even voordat ik dat geaccepteerd had. Ik wilde in ieder geval wel finishen. De wedstrijd gaat wel de boeken in met een erg hoge DNF (did not finish) percentage.

Op naar de volgende wedstrijd en ik zal nu ook wat vaker een update schrijven. Ik had wel een nieuwsbrief klaar voor de wedstrijd maar door problemen met verzenden vanuit mijn mailbox kon die helaas niet de digitale weg op voor de wedstrijd. Ik probeer hier een oplossing voor te vinden.

Het herstel gaat voorspoedig en ik ben inmiddels hartig ontvangen door Katie in North Carolina. Het is beetje tweede thuis in het buitenland. Het weer is hier nu ook fantastastisch en de omgeving is zo mooi. Moet me nog even inhouden, maar kan niet wachten om weer de bergjes in te gaan. Over mijn verblijf hier gauw meer nieuws. Tot gauw.