Hier vertrokken we om 17 uur naar Gueret voor de ploegenpresentatie. Een podiumpje op een parkeerplaats in de “middle of nowhere”. Rijen dik publiek . Met zijn allen even op het podium en hup die bus weer in en terug. De mannen kookten een heerlijk rijst hawaii maaltje en zo waren we helemaal klaar voor de eerste dag.

De eerste nacht verliep als meestal onrustig. Die draait zich om die gaat naar de wc etc. Maar we zaten allemaal weer vrolijk aan het ontbijt en om 10 uur in de bus. Nog even een stress momentje daar de accu van de bus leeg bleek te zijn en er geen startkabels waren. Gelukkig had het Zwitserse team een setje kabels en konden we 10 min later toch op weg naar Lissac sur Couze. Een uur en kwartier rijden.

1224 hm 118 km

De eerste dag stond meteen een zware koers op het programma van 118 km. 170 dames aan de start. Eerste een plaatselijke ronde van 10 km rondom het meer met een klim van ruim een kilometer. Meteen in de eerste afdaling al twee valpartijen. Hierdoor werd ik toch wat angstiger in de afdalingen met zo’n grote groep. Op elke doorkomst boven waren er punten te verdienen voor de bergtrui en er werd ook meteen hard doorgetrokken. Niets rustig aan op de eerste dag. Vooral de Australische selectie reden de eerste ronden op kop te sleuren. Helaas heb ik nog niet weer de klimbenen van eerder en had ik toch moeite met het tempo. Gelukkig kon ik de plaatselijke ronden me in het peloton handhaven maar op een volgende klim van 5 km moest ik toch lossen. Sofie en Janneke wisten zich nog te handhaven in het peloton. We kwamen met een groepje weer dichtbij het peloton maar konden niet meer aansluiten. Hierna zou er nog een klim volgen maar zoals wel vaker in het buitenland zat er nog een lange klim tussen die zo niet in het programmaboek genoemd was. Ik kwam hier ook Sofie achterop en met een groepje van 12 reden we de rest van de koerst uit. Uiteindelijk kwamen we na 55 kilometer weer terug bij het eerste klimmetje. Van mijn groepje van 12 had ik nu de beste klimbenen. Op de top was het nu nog 18 kilometer naar de finish. Een beetje op en af en een stuk afdalen. Sommige dames wilden niet rijden maar ik probeerde toch een dubbele waaier op te zetten. Af en toe werd er netjes gedraaid tot een weer geen zin had en zich er gauw tussenvoegde. Ik had gedacht dat we rond de 80^ste plaats waren binnengekomen maar ik bleek 111^e te zijn op 13 min. Janneke was de beste van het team op een 56^e plek op 7 min . Sofie 116^e, Alie 122^e op 18 min en Danielle en Eefje op 32 min. Morgen een tijdrit. We zullen zien. Het blijkt een nogal bochtig parcours te zijn. Het rondje eerst maar even verkennen. Bij een meerdaagse start de laatste in het klassement eerst en de snelste laatste. We starten om de minuut met uitzondering van de eerste 10 in het klassement die om de 2 min starten.

Tijdrit 17,4 km 118 hm

We waren vroeg ter plekke met de ploeg. Het rondje kon zo mooi nog even verkend worden. Gezien het profiel leek het een aardig vlak rondje, maar goed we hadden beter moeten weten. Vlak in Frankrijk is niet hetzelfde als vlak in Nederland. Er zaten dus nog wat klimmetjes in en met name de laatste klim was erg pittig, maar op de top van deze wachtte ons een heerlijke afdaling van 3 km naar de finish.

Om 14:53 was mijn start. Het was eerst nog even afwachten of mijn fiets goedgekeurd zou worden. De regel hier was dat je 5 cm achter het bracket moet zitten. Die van mij was echter 4 cm. Het zadel kon nog maar paar millimeter naar achter, maar gelukkig werd hij toch goedgekeurd. Weer lekkere onnodige stress voor de start. Ze waren ook niet echt professioneel aan het meten. Een touwtje met een gewicht eraan en een rolmeter. Verder liep de weg een beetje af dus het was ook maar net waar je je fiets neerzette.

Daarna het volgende puntje stress voor mij. De start was vanaf een hoog schavot met een schuin stijl aflopend stuk. Iehh! Hoe ga ik dit doen. Even afkijken bij de voorgangsters. Maar gewoon naar beneden laten rollen en dan gassen. Spannend hoor zo’n eerste keer. Weer een hele nieuwe ervaring. Bart volgde me in de auto.

Een lichte afdaling en daarna wat op en af. Sommige bochten gingen maar net goed. Bij het in fietsen neem je ze toch me een veel lagere snelheid dus dat was nu wel even heel anders. Een keer stond ik zelfs helemaal stil na de bocht daar ik er anders uitgevlogen was.

Na ruim 8 kilometer zag ik de dame die voor me gestart was. Dit gaf natuurlijk weer een extra stukje moraal maar zoals Bart ook achteraf zij moet je wel oppassen dat je er niet te snel naar toe wilt. Het is erg moeilijk om zo’n koers in te delen. Op de laatste klim moest ik ook wel op het binnenblad, maar dit bleek ook wel normaal. Het was ook een aardig steil pokkeltje. Toen 2 bochtjes met handen op remmetjes en daarna liggen op stuur en gaan met die banaan.

Geen flauw idee hoe ik het gedaan had. Later bleek dat ik 51^e was in tijd van 27:43 en 2^e Nederlandse tijd dus niet slecht. Vooral gezien het feit dat ik vorig jaar juli mijn tijdritfiets aan de muur had gehangen en 2 weken voor de Tour nog 2 keer op de tijdritfiets gezeten. Nu weer herstellen en op naar morgen.

 

1027 hm 110,3 km

Een zeer pittige rit vandaag. Een ronde van 67 km waar we zowel door de finish als door de start kwamen. Vanaf de start een lus van 30 km met weer passage door finish en start. Daarna nog ruim 10 km naar de finish. Het weer was vandaag ook een stuk warmer. Het liep op tot 29 graden. Drinken en verzorgen was dus ook erg belangrijk.

Het bleef vooraan vandaag bij elkaar en er ontstond al gauw een kopgroep peloton van zo’n 80-100 rensters. Ik kon tot de eerste ronde bij het peloton blijven maar hing wel achterin en kwam al paar keer tussen de auto’s. Op een gegeven moment was het gebeurt en vlogen er nog een paar af. Ik kon weer naar een paar voor me toe rijden en met een groepje van 10 vrouwen hebben we de rest van de koers uitgereden. De klimmetjes gingen me in dit groepje goed af. Er waren slechts 3 dames die echt wilden werken en de rest hing er lekker achteraan. Een paar keer geprobeerd wat te organiseren maar dat was van korte duur en verzaakten de meesten weer. Een andere meid bedankte de meiden nog even vlak voor de finish voor hun “goede” werk.

Janneke bleef bij het peloton en ondanks valpartij wist ze op slechts 300 meter achter peloton over de finish te komen. De rest van het team kwamen ook al snel in dezelfde groep over de finish. Ik vond het een zwaardere koers dan donderdag. Morgen opnieuw een zware koers. Daarna echter vakantie en op naar de Pyreneeën.  

1088 hm 118,6 km

Vanochtend voelde ik me stuk minder fit dan de vorige dagen. Het eten ging iets moeizamer , had wat last van de maag en ik had ’s ochtends al het gevoel dat het een erg zware dag ging worden. Mijn benen voelden ook vermoeid en zwaar aan. Het starttempo lag een stuk lager dan de andere 2 dagen en ik kon me dan ook in het begin wel handhaven in het peloton. Maar dit gold ook voor meer rensters dan de vorige dagen daar de groep de eerste 40 kilometer groot bleef.

Op een langere klim viel het uit elkaar en kon ik net niet mee met de groep. Ik kwam eerst in een groepje van 10 maar er werd niet echt gefietst en we werden bijgehaald door een grotere groep. Hier zaten Alie, Eefje en Danielle ook in. De laatste 4 ronden van een kleine 13 km ben ik voorin de groep gebleven en ook nog flink wat kopwerk gedaan. De laatste dag dus het kon wel. Vlak voor de finish kwamen de andere dames naar voren en wilden nog even lekker sprinten om de 100 zoveelste plek. Ik vond het wel goed na 4 dagen koersen en we krijgen toch allemaal dezelfde tijd.

Janneke had weer een goede dag en eindigde voorin het peloton. Voor ons allemaal was het een mooie ervaring en hebben we zeker weer dingen geleerd. De verzorging van ons team was ook top. Arnold zorgde elke dag weer voor schone goed afgestelde fietsen. Ron zorgde voor een heerlijke maaltijd elke avond. Bart had de rol als ploegleider en wist ons goed voor te bereiden op het parcours en John zorgde voor de verzorging voor, tijdens en na de koers.

Vanochtend voelde ik goed dat mijn beentjes wat hebben afgezien afgelopen dagen. We vertrekken nu richting de Pyreneeën. De eerste dagen even herstellen en dan de Tourmalet en Aubisque nog even trotseren.  A tout alors!