Wedstrijden:
Op 16 maart stond ik aan de start van mijn eerste triathlon van het seizoen 2008. Het was ook de eerste keer dat ik de boeien niet kon zien liggen, omdat het te donker was. Ik denk dat de organisatie geen rekening had gehouden met het feit dat het weekend voor de 1^e Miami International Triathon gehouden werd de zomertijd inging. Het was om 7:00 dus nog goed donker. Een uitstel van 10 minuten zou al veel geholpen hebben, but the road has to be clear by 9 was het excuus om toch om 7:00 op de dot (mannen) en 7:02 (vrouwen) te starten. Daarachter volgend nog andere categoriën. De boeien waren moeilijk te zien en dit kwam niet door golven oid. Ik dacht een bootje met licht als referentiepunt te nemen, bleek de boot een stuk links van de boei te liggen. Ik heb die extra meters nou niet echt nodig. Bij het verlaten van het water toch nog een snelle zwemtijd, maar dit door een tekort zwemparcours. Het fietsen was een heen en weer parcours op Key Biscane (het fietsschiereiland van Miami) die twee keer afgelegd moest worden. De brug naar “vaste land” zat er echter ook in en per rondje dus op en af. Denk hierbij niet aan een viaductje maar een lange hoge brug. Het loopparcours was grotendeels onverhard en afgezien van het feit dat het schaduwrijk was, was het wel een gevaarlijk parcours met veel boomwortels. Ondanks dat we erg vroeg gestart waren, waren de temperaturen rond 9 uur al aardig opgelopen. Ik finishte op een 8^e plek, gezien het veld niet slecht maar er moesten de afgelopen 4 weken nog wel even wat puntjes op de i gezet worden.

Trainingsstage Chula Vista en Borrego Springs:
Op dinsdag vloog ik naar San Diego waar ik werd verwelkomd door een van de founders van triathlon in Nederland Hans Dieben ofterwijl recreational retired athlete hoe hij zichzelf noemt. Hij woont al zo’n 20 jaren in San Diego en is meervoudig wereldkampioen op verschillende afstanden. Iemand die weet waar hij het over heeft dus en die ook nog erg veel traint. Hans heeft me leuke fietstroutes laten zien en ook de route van de trails die tussen verschillende parken lopen goed uitgelegd zodat ik ook lekker onverhard kon lopen. We hebben gezwommen in de cove van La Jolla. Echter dit water was nog niet echt warm, maar de ervaren Hans liet zien dat hij ervaren was en had de lege gallon ice tea fles met lekker warm water gevuld voor een warme douche. De zwembaden zowel 50 meter als 25 yard waren echter wel heerlijk van temperatuur. Verder werd er elk weekend een training afgewerkt in Borrego Springs in de desert. Vergelijkende omstandigheden dan in Arizona en we waren welkom in het huisje van Paula en Jamie. Fantastisch was dat. Aan de trainingsvoorbereiding heeft het dus niet gelegen. Na 3 weken Chula Vista ben ik dan vorig weekend via de desert voor een laatste warme, winderige training naar Phoenix gereden. Hier goed opgevangen door Stephen die homestay vrijwilliger is en  Frank Senders die me het parcours heeft laten zien en ik heb meerdere dagen daar met hem en nog een atleet mijn trainingen afgewerkt, daar het vanuit het huis in Phoenix waar ik verblijf niet te doen is. Veel verkeer en geen goede fiets en loopmogelijkheden. Dus elke dag naar Tempe gereden en op het parcours getraind.

We zwemmen in Tempe Beach Lake (een aangelegd meer) een op en neer parcours. Het fietsen en lopen bestaan uit 3 rondes. Het fietsparcours is ook een heen en weer en dat dan dus 3 keer (rijmt dat lekker he;-)). Dat is het dan ook wel, want verder behoorlijk saai langs een grote weg. Het lopen vindt rondom het meer plaats en bestaat uit rondes die uit meerdere lussen bestaan.

Dus coming up morgen 13 april: Ironman Arizona. Het is te volgen op www.ironmanlive.com en ik start met nummer 63. Er staat een erg sterk veld aan de start en er zijn maar 3 slots te verdienen. De temperaturen zullen morgen hoog oplopen en het zal dus grotendeels ook neerkomen op verzorging: genoeg drinken  en eten en mineralen tot je nemen.