Ja ja vandaag mijn eerste koers. Vandaag was Omloop het Nieuwsblad. Een prachtige/geschikte koers om je debuut op te doen , klimmetjes, veel kasseien, klimmen op de kasseien, prachtig weer  en heel erg vroeg in het seizoen met wereldtop aan de start. Tja ben je wel meteen goed ontgroend!

Maar goed ondanks dat jullie vast nieuwsgierig zijn hoe het ging ga ik eerst nog even kort mijn verhaal over de stage afmaken zoals beloofd in mijn vorige stukje.

Na mijn stage in Juan les Pins te zijn begonnen op de tacx werd dit de volgende dag weer helemaal goed gemaakt met een strak blauwe hemel en een zonnetje. Daar de voorspellingen voor later in de week niet helemaal top waren heb ik van deze dag meteen mijn lange duurrit gemaakt. Mijn favourite 3 landentoer. Frankrijk - Monaco - Frankrijk - Italie en weer terug. Een hele mooie route langs de kust. Genieten was dit na al die tacx en koude trainingen. Helaas was dit ook meteen de mooiste dag.

Op zaterdag nog een rit samen kunnen doen met Martin en Mary (de vrienden waarbij ik verbleef). Een training met bergop interval en geluk gehad dat het tenminste droog was. De hoogste cols heb ik echter moeten laten liggen deze keer, daar daar nog teveel sneeuw lag en kouder dan in Nederland. De zondag begon echter weer met regen maar toen kon ik nog even lekker loszwemmen met in het 50  meter bad van Nice. Tja dat is toch nog een beetje een voordeeltje van een ex-triathlete. S middags toch nog ruim 2 uren kunnen losfietsen. Op maandag en dinsdag wederom interval en op woensdag is het geen seconde droog geweest. Van het moment dat ik opstond tot mijn vlucht ging s avonds laat. Afsluiting op de tacx dus en toen mezelf maar even lekker verwend op een verwarmd stoeltje bij de schoonheidsspecialiste. Wel verdiend na een, ondanks wat mindere weer, goede trainingsstage.

Vervolgens was ik 3 nachtjes thuis, even werken en op zaterdag nog mee met de GP Meerkerk - Alblasserdam. Op zondag op naar de volgende zonnige   trainingsstage in Bladel. Zonnig dan niet helemaal letterlijk maar wel op het gebied van verwennerij in Hotel de Tipmast. Ze stonden helemaal voor ons klaar en het eten was top! Het weer was ook aardig vast maar wel nat. Buienradar liet ons helaas wel in de steek deze week: zo zaten we op de fiets in de schoenen te soppen en een dag later te spinnen en bleef het droog. Toch nog aardig wat trainings kilometers kunnen maken en met groot deel van de ploeg wat tijd kunnen doorbrengen.

Tja en dan waar we allemaal op zitten te wachten mijn eerste koers. Nou ik was best beetje zenuwachtig. Dit gevoel was even geleden daar mijn laatste wedstrijd natuurlijk een tijd geleden is. Ik had geen flauw idee wat me te wachten stond.

Eerst moest er officieel getekend worden en toen om 11:25 de geneutraliseerde start vanuit Gent. Na 5 km werd het vrijgegeven en dan is het overleven. 200-250 dames die allemaal voorin willen zitten. Auto's en obstakels die opduiken en waar dus ingekrimpt moet worden. Lang leve het niet stayeren, tenminste 10 meter ruimte voor en achter je en ook nog paar meters naast je. Maar tja dat is nu verleden tijd. De eerste 30 km kon ik aardig voorin mee handhaven maar een rotonde of een scherpe bocht en ..... daar kon ik weer beginnen. Ik had geen parcourskennis en zat wat te ver achterin bij de eerste klim. De eerste lagen eraf. We konden wel het gaat weer dicht rijden maar kostte wel veel onnodige energie.

Bij de tweede klim kreeg ik schakelproblemen maar kon in tweede groep handhaven. Echter bij derde klim moest iemand voor me van de fiets af op de kasseien tja en dan kan je het wel vergeten. Gaat ze eerst potje vloeken en stilstaan. Dus ik hup met fiets aan hand naar boven want proberen op de fiets te komen bij stijgingspercentage boven 15% op kasseien hoef je dat niet te proberen. Ik was niet de enige en hiervoor was ik vooraf ook gewaarschuwd dat het kon gebeuren. Echter toen ik weer naar beneden ging werkte mijn schakelsysteem helemaal niet meer. Echter de auto's mochten op dit stuk niet komen en mijn remmen deden het nog dus hup naar beneden en kijken waar autos weer parcours op kunnen. Echter ik kon niet trappen. Gelukkig was het niet zover en moest ik mijn rechterhand opsteken. En tja daar kwamen ze aan met 2 wielen euh nee een hele fiets heb ik nodig. Hup op de reservefiets en proberen ergens aansluiting te krijgen.

De pedalen stonden wat strak afgestelt en had wel even moeite in te klikken  maar hup toen kon ie weer. Nog geen 10 minuten verder dacht ik dit gaat wel erg zwaar. Tja dit kon er ook nog wel bij lekke band. Helemaal plat. Staan en naar voren leunen want dit gebeurde natuurlijk ook weer waar geen wagens waren. Doorgehobbeld en opnieuw hand omhoog. Heb dit nu wel flink geoefend. Nieuw wiel erin en hup daar ging ik weer. Kon aansluiten bij een groepje van 4. Gewoon hierbij blijven, kop is nu wel tever weg. Maar goed bij de eerste volgende bult was ik op de top iedereen kwijt en dacht ik he daar ginds fiets ook nog wat dus doorkachelen. Echter na deze meid bijgehaald te hebben wilde ze wachten op het groepje. Tja daar kom ik net vandaan dus op naar de volgende. Een aardig stuk alleen moeten rijden met in de verte een groep van vier in het visier. Na ruim ongeveer 10 km in mijn uppie te hebben gefietst haalde ik ze vlak naar de kasseienklim bij. Helaas waren alle inspanningen voor niets want 20 km voor de finish werden we "uit" de koers gehaald. 

We mochten meerijden. Nee dan maar het laatste stuk zonder begeleiding. Met zijn 3-en zijn we doorgereden en pikten nog wat dames op. Zo toch nog over de finish gereden maar helaas niet in de uitslag. Het was zeker een leermoment en veel scenarios nu wel gehad. Echter had ik het toch liever anders gezien. Herstellen nu en op naar de volgende koers volgend weekend.