

Er zijn minder mensen nieuwsgierig dan verwacht of zullen ze het gewoon niet toegeven en nu stiekem wel dit stuk gaan lezen?? Ik heb Jeroen even aan werk gezet en kan straks precies zien wie er wel zit te lezen maar geen comment heeft gegeven.
De eerste nacht na Stein was niet zo'n grote pret, want slapen na een lange afstand wedstrijd is er voor mij nooit bij. Dus bij deze mensen met tips ik hoor ze graag.
Op maandag ons even lekker verwend met een paar uurtjes Thermea 2000 in Valkenburg. Daarna was het op naar Maastricht waar we een diner met Leontien van Moorsel en Michael Zijlaard zouden hebben. Waarom dat nu weer? Nou dat had ik te danken aan mijn intelligentie (3 vragen over Leontien beantwoorden) en mijn creativiteit (een boodschap aan Leontien) ahum, ahum. Bij een omega mout broodje bij de bakker kon je een prijsvraagformuliertje krijgen en bovenstaande invullen en opsturen. Zo af en toe heb ik wel een puzzel of prijsvragenbui maar ik begon al erg te twijfelen aan mijn intelligentie en creativiteit maar deze keer was het raak. Er waren 14 gelukkig prijswinnaars die allemaal een extra persoon mochten meenemen. Tjonge wat heb je dan meteen veel vrienden zeg ;-).
Bij elke gang gingen ze aan een andere tafel zitten en kon je even gezellig babbelen. Vervolgens bleven we een nachtje slapen in een hotel in zeer luxe kamers met lekker bad. Echter ik werd nu wel een beetje moe en dus niet eens van kunnen genieten. De volgende ochtend een lekker ontbijtje en toen op naar Valkenburg. Een VIP parkeerkaart en VIP ticket en zo konden we daar lekker rond parraderen. Een VIP tribune waar we konden zitten, maar helaas geen schaduwplekken. Het was toch wel een beetje heet om daar te wachten op de renners, maar tja je moet er wat voor over hebben. Al met al toch een leuke ervaring.
Vervolgens op woensdag lekker gegeten aan de overkant bij Jacqueline en Erik. Eindelijk niet eens op het klokje kijken en geen kinderbedtijd voor Sione ;-).
Op donderdag een fotoshoot voor wat fitness apparatuur dus tja straks allemaal zo'n fitness setje kopen. Vrijdag eigenlijk een beetje een saaie dag in deze week. Of nou ja wel een interview voor de sportspecial van lokale krant.
Zaterdag een uitjes dag. Eerst even de historische driehoek gedaan. Tja je moet af en toe toch ook een beetje de culturele dingen in eigen land bezichtigen of ervaren. Met de Friesland MS van Enkhuizen naar Medemblik. Daar even een lekker harinkje eten. Toen met de oude stoomtram van Medemblik naar Hoorn. En vervolgens van Hoorn met de NS terug naar Enkhuizen.
Vervolgens het hoogte punt van de pretweek. Met 35 km/h op een kilometerhoogte en een prachtig uitzicht. Mijn vader was dit jaar 06 (denkt hij zelf maar lees omgekeerd) geworden en had een ballontripje cadeau gekregen. Het vervelende was dat we zelf ook meekonden. Bij een strak blauwe lucht stegen we op van het voetbalveld van het prachtige Drentse dorpje Ruinen. Tja moet mijn geboortedorp toch een beetje promoten. Bedacht me later dat ik zelf ook heel wat voetstapjes op die grasmat heb gezet in mijn vorige sportleven. Snif, snif.
Prachtig uitzicht, heerlijke stilte en niet koud. Een gezellige ballonvaarder en gezelschap dus wat wil je nog meer. Nou een veilige landing misschien? Tja daar lopen koeien, daar lopen paarden, daar liggen veel koeievlaaien en daar loopt een boer met geweer (laatste is grapje hoor) hmmm. Aha daar een weiland met niets. Maar tja helaas niet zo makkelijk sturen als in een auto. We hadden bijna geen wind vlak aan de grond en de ballon besloot dat het maisveld er leuker uitzag.
Dat zal de boer leuk vinden dacht ik. Maar vlak boven het maisveld zei de ballonvaarder er moet eigenlijk even iemand uit. Jochem was het bokje en moest in een gangpad tussen de maisrijen ons naar het weiland ernaast trekken. Toen bedacht ik me er zit vast wel een natuurlijke scheiding tussen het weiland en het maisveld. Hierop zij de vaarder snel in geval van sloot gewoon gaan hangen. En ja hoor daar hing Jochem benen ingetrokken over de kikkers en kroos. De sloot was echter niet zo breed en dus kwamen we netjes in het weiland terecht. Wel weer een avontuur rijker.
Daarna kregen we nog de geschiedenis van de ballonvaart, werden we tot baronnen en baronnessen van Ruinen tot Lheebroek benoemd en daar moest natuurlijk op getoost worden met een glas champagne.
Zondag een dag om bij te komen en de Lektocht volbracht. Als ze me gedropt hadden had ik gedacht in zee te liggen, wat een hoge golven. We hadden de wind pal tegen en er stond me wel een windje. De boeien waren soms niet of nauwlijks te zien. Tja en toen zat het er weer op. Deze week haal ik de 20 uren wel weer bijna.
Morgen nog een sprinttriatlon in Utrecht. Zwemmen in de Kromme Rijn (openlucht zwembad) met het fietsen en lopen in de buurt en dan zondag op trainingsstage.