Week 2 Rio Maior bestond voor mij uit nog 4 hele dagen en een reisdag. Van maandag tm donderdag was het echter nog steeds pet met het weer en is er geen dag bijgeweest dat het compleet droog was. Op mijn vertrekdag werd ik zelfs tijdens het ontbijtloopje nog nat, maar ik kreeg later door dat de groep een droge lange rit heeft kunnen doen. De weersvoorspellingen waren ook zeer rooskleurig vanaf dit weekende. We hebben dus qua weer gewoon domme pech gehad.

Ik heb nog wel de meeste trainingen kunnen afwerken. Op woensdag hadden we voor het fietsen ook geluk daar s middags de sluizen weer opengezet werden. Nog even leuk om te vermelden is dat een van de begeleiding de weg zoek was. Jenette en ik besloten een vlakkere weg te nemen daar een rustige duurtraining op een erg heuvelachtig parcours toch wel moeilijk was. Deze persoon wilde eerst met ons mee maar besloot toch weer anders en om de groep bij te halen. Zal moeilijk worden dachten we al. Een kaart had hij wel maar echter nu hij alleen omkeerde geen paar ogen om deze kaart te lezen daar de bril niet meegenomen was. Op woensdagavond onder het genot van een kopje warme chocolade en thee met een groepje atleten hoorden we een "leuk" verhaal. Hij was een atleet tegengekomen waaraan hij vroeg Rio Maior this way or that way. Niet wetende dat het 1 van zijn eigen selectie was en dat hij eigenlijk vlakbij het complex was reed hij door. De atleet verbaasd, maar bij ons ging een lichtje branden.

Ik treurde dit keer niet zo erg dat ik geen baantraining had die middag. Glijden en glibberen op een natte atletiekbaan is nou niet een favoriete training.

Op vrijdag werd ik door de chef de mission van het sportcentrum zelf naar het vliegveld gebracht. Hij sprak erg goed engels en hadden we een leuk gesprek. Hij heeft het helemaal gemaakt bij mij toen hij zei dat triathleten echt veel trainden. Hij krijgt ook veel voetballers en basketballers op het complex en dat was wel andere koek ;-).

De vlucht verliep verder goed en ik was mooi op tijd voor een kort bezoekje Nederland. Thuis meteen klaartje en mien in werking gezet zodat de was weer schoon de koffer in kon.

Een strak geplande dag met boodschapjes, polars uitlezen, post doorspitten, belangrijke e-mails beantwoorden, nog een beetje trainen etc etc. Helemaal ready to go ging ik de korte nacht in. Tenminste het had een korte nacht moeten worden. De zomertijd ging gisternacht ook in. Heerlijk die zomertijd maar wel een beetje ongelukkig deze keer. Moest vanochtend namelijk om 4:15 op Schiphol zijn dus 3:00 de wekker.

Half 3 werd ik wakker met een volle blaas. Na deze geleegd te hebben dacht ik nog even een half uurtje lekker even liggen. Ik raakte weer in dromenland en werd wakker en zag 6:25 op de alarmklok. Huh, HUH PANIEK PEEUW.

Eerst ongeloof dan een beetje stemverhef en vervolgens rechtovereind naast het bed (euh buren ook goedenmorgen of nacht). Mijn mobiel zat al netjes in mijn handbagage tas die beneden stond en nu dus 6 gemiste oproepen vertoonde. Terugbellen had nu geen zin want ze zaten inmiddels al een kwartier in de lucht. Tja daar had ik ook moeten zitten.

De luchtvaartmaatschappij geprobeerd te bellen maar geen gehoor. Dus alles in de auto en naar Schiphol. Alle vluchten waren al weg. Een paar keer op en neer van vertrekhal 1 naar 3 en terug om alle maatschappijen naar een vlucht te informeren. Kwam er ook achter dat ik niet de enige was. Ook een vrouwtje die de klok had vergeten vooruit te zetten. Dit snap ik echter niet helemaal, want ik zou gewild hebben dat dat bij mij de "case" was, want met een uurtje te laat opstaan had ik het nog wel gered. Maar goed iedereen vliegt vroeg naar Lanzarote dus alles al weg. Gelukkig was de mevrouw van de luchtvaartmaatschappij erg aardig en wilde nog wel even voor vluchten vanuit Duitsland kijken. Voor vandaag waren die ook allemaal al weg maar daar vlogen ze wel alweer op dinsdag ipv donderdag.

Snel naar huis meteen de computer aan en hup het internet op. Nog 1 rechtstreekse vlucht met nog 1 stoel. Ben blij dat ik kan blindtypen. Wat een velden moet je invullen, zenuwen gieren door het lichaam het lijkt wel of ik een wedstrijd ga doen. 45 seconden wachten bitte weder auf das, das und das druecken. JAAAAAA ik blijf overal vanaf. Und BESTAETIGT. Pffff. Dinsdag in de herkansing. 4 alarmen zetten en nu zelfs nog een uurtje vroeger eruit. Nu zit ik dus mooi nog in de regen ipv in de zon. Koffer weer open en maar even 2 dagen uit de koffer leven.

Zo net mijn teamgenoten te pakken gekregen. Ik kon ze vertellen ik ongedeerd en zij me we zijn gearriveerd. Wordt vervolgd!!