Woensdag 6 juli vertrokken we, 5 vrouw en 3 man sterk, naar Tsjechië. De vrouwen vertegenwoordigt door Marieke den Otter, Wilma Korevaar, Sigrid Kuizenga, Petra van Wijgerden en ik. De mannen, Hein, Jan en Wim. De reis liep voorspoedig en na twee tussenstops arriveerden we bij de permanence en na even zoeken vonden we ons onderkomen. Een school in Rumburk. We zitten hier gezamenlijk  met nog een paar damesploegen op ongeveer 6 kilometer van Krásná Lípa. Temperatuurtje van een graad of 28-30. Eten, nog even losfietsen en naar bed.  Gordijnen kennen ze echter niet, dus wat beddengoed en vuiliniszakken moeten deze functie op zich nemen.

Donderdag de eerste etappe van 108,3 kilometer met start om 13:15 met start en finish in Krásná Lípa. 166 dames aan de start, 143 over de finish/binnen het tijdslimiet. We mogen gelijk kennis maken met de Vápenka, de beruchte klim bij Krásná Lípa, die meerdere malen terug zal komen. Vandaag een verrassing daarna waarschijnlijk een vervloeking?!  Op het fietsje van Rumburk naar de start. Jan had de bus alweer op een mooi plekje staan met alle stoeltjes in de schaduw. Als ploeg op het podium en daarna tekenen en warempel een goodie bag. Hiermee was ik natuurlijk verwend uit de Triathlon, maar nu ook een zakje. En wat zat erin? Een Bavaria 0% alcohol, een grote blik ice tea, een pakje thee en iets met kokos met cafeïne.  Vond ik toch de goodie bag van onze vrouwentriathlon iets beter gevuld, al zeg ik het zelf ;-). Maar ach wat heb je dan in het wielrennen ook weer aan startnummerband. Maar goed een gegeven paard mag je niet in de bek kijken. Om 13:15 de start vanuit Krasna Lipa (oh ja vanaf nu zonder streepjes want wat een gedoe met de ctrl toets). De eerste 10 km ging goed en ik zat goed voorin. Echter daarna was het 25 km verschrikkelijk afzien. Ik zat nog bij de eerste groep, maar moest de eerste 2 klimmen eraf. Wel beide keren het weer dicht kunnen rijden, maar natuurlijk veel verspilde energie. Daarna ging het een tijd weer wat beter en zat ik ook een paar keer weer goed voorin en daar kan je ook zeker beter rijden. Ik had af en toe wel last van de hitte. Op ongeveer 20 kilometer voor de finish kwamen we nog voor het een dichte spoorovergang. Tja daar stonden we dan. Na een minuut of 3 konden we weer verder. Op naar de laatste klim, inderdaad de Vapenka. Hier  ging het echter weer niet goed. Ik zat veel te ver naar achter, stom, stom. De kopgroep viel hier helemaal uit elkaar en ik kon niet meer aanpikken. Sigrid kon nog net in groepje voor me aanpikken en Marieke zat goed voorin en kwam dus ook als eerste van de Jan van Arckel over de finish. Wilma en Petra hadden ook goed doorgereden en waren niet veel later ook binnen. Afzien was het en de benen van mei  (ook van mij maar hier bedoelt de maand mei) zijn nog ver te zoeken. Morgen weer een dag met maar liefst 3 keer de Vapenka.

Vrijdag 8 juli, 2^e etappe Jirikov 93,2 km start 10:15. 143 dames aan de start, 138 over de finish. Start 5 kilometer van ons onderkomen, dus weer op het fietsje naar de start. Een klein dorpje waar nu door het wielerevenement van alles te beleven is. De  hoop dat ik gisteren een wat mindere dag had, was tijdens het ontbijt al een beetje vervlogen. Normaal kan ik ontbijten zodra ik wakker ben, maar nu ging het met moeite naar binnen. Echter wie weet, gaat het nog goed komen. Maar vandaag zat het er ook weer niet in. Ik moest weer lossen. Het is dan wel net, maar tja eraf is eraf. Helaas kon ik met mijn groepje niet terugkomen en kregen we later nog een groepje bij ons. Door opnieuw een trein voor de kopgroep, kwamen we weer een stuk dichterbij maar we konden het niet dichtrijden. Ik voelde me niet al te lekker op de fiets en was na de koers ook even goed misselijk. Gelukkig na een rustige middag kon ik ’s avonds weer van de heerlijke maaltijd genieten. Het eten is goed en niet elke dag pasta maar zelfs gekookte aardappels met vis/vlees. Marieke en Sigrid wisten zich allebei weer in de kopgroep te handhaven en Wilma zat tot de laatste 4 kilometer in de groep bij mij. Voor Petra viel helaas het doek en zal morgen niet starten in de etappe wedstrijd. Wel gaat ze morgen een lekker stukje fietsen. De mannen waren de hele middag ook druk met fietsen poetsen, verzorgen, bidons klaarmaken en Wim zorgde voor goede muziek en de grappen en grollen ;-). Morgen gaan we naar Polen voor de tijdrit. Een tijdrit van maar liefst 21 km (veel voor een etappekoers) en ’s middags mogen we nog een keer aan de bak in een koers over 4 ronden en 91 km in totaal. Dat wordt dus weer lekker afzien.