De eerste halte op onze reis naar de zon was in Vallon Pont d’Arc in de Ardeche. Onderweg heeft het non-stop geregend en ik zag de bui al hangen. Echter de laatste 20 kilometer werd het droog en we konden genieten van een heerlijke temperatuur. De volgende ochtend konden we ook ons gewenste ritje met onder andere de weg door de Gorges d’Ardeche maken. Natuurlijk kon ik het weer niet laten toen een zwitser triomfantelijk ons inhaalde om in het wiel te gaan zitten, een paar kilometer verderop erover heen te gaan en doorgaan tot het gehijg achter me op hield. Tja dan zeggen wij dames wel eens daar heb je weer zo één die niet voor een vrouw wil onderdoen, maar eigenlijk zijn wij net zo erg. Mijn benen (nog niet geheel hersteld van Limousine) en Jochem (die niet wilde onderdoen voor de zwitser) waren er minder blij mee.

’s Middags trokken we verder richting Middellandse Zee om op 20 kilometer vanuit de kust te stranden op een camping. Er moest wel 3 keer verhuisd worden, maar dan hadden we nog plek voor de laatste week. Alles voor warmte en de zon. Maar niet te geloven de volgende ochtend worden we wakker in de stromende regen en moet er ook meteen verhuisd worden. Hier hebben we niet  nog uren voor gereden?! Gelukkig kwam de belofte dat dit slechts 1 dagje was uit en hebben we nog een week van heerlijk weer en een prachtige omgeving kunnen genieten. Een paar flinke duurritten gemaakt met af en toe natuurlijk wel een koffie stop. Het is tenslotte ook vakantie.

Donderdag weer thuis en op zondag en maandag weer snelheid opdoen bij de criteriums in Appelscha (even combineren met de verjaardag van mijn beppe) en Noordeloos. In Noordeloos hadden we als team maar 1 doel en dat was winnen. Het criterium wordt door de Jan van Arckel georganiseerd en we waren dan ook met een grote groep vertegenwoordigd. Door goede samenwerking kon Marieke uiteindelijk wegblijven met 4 rensters. Echter ze moest het nog wel zelf afmaken en dat deed ze knap en stond ze op het hoogste treetje.

Nu alweer bijna 2 weken werken achter de boeg en zit ik weer in het ritme qua werk en weer. Weer veel regen en harde wind. Afgelopen zondag stond de derde vrouwentriathlon in Beesd alweer op het programma. De voorspellingen wisselden per dag, maar helaas de weergoden waren dit keer ons niet gunstig gezind. Om 6 uur begonnen we in de stromende regen met de opbouw. Gelukkig regende het tijdens de warming up en de verschillende startseries al een stuk minder en werd het aan het einde zelfs droog. Ondanks het slechte weer, was de opkomst goed en bleken de dames niet veel last te hebben van de regen. Wederom een geslaagde editie!

Nu is het voorbereiden en uitkijken naar het NCK (Nederlands Kampioenschap Clubs ploegentijdrit) en de HLT = Holland Ladies Tour. Vorige week heb ik te horen gekregen dat ik daar mag starten. Een grote internationale meerdaagse van dinsdag 6 tm zondag 11 september. Vijf etappes en een tijdrit.