Alweer een maandje voorbij. Nog 2 weekendjes gefietst en gezwommen in limburg. We wilden de Eddy Merckx rijden maar ik werd helaas ziek. Achteraf was teleurstelling iets minder want ze hadden alleen maar regen gehad. Nu ben ik niet bang voor een beetje regen, maar ben nu ook niet een echte held met afdalen op een glad wegdek en in de lappenmand zit ik al genoeg.

Verder druk bezig geweest met de laatste voorbereidingen voor de eerste vrouwentriathlon van Nederland op het Betuwestrand van Beesd (www.vrouwentriathlon.nl). Na ruim een jaar met voorbereidingen, vergaderingen etc etc was het afgelopen zondag dan zover. Het was bijna net alsof ik zelf een wedstrijd had. Om 5:15 de wekker, autootje volladen en op naar de locatie. Kitty was al druk in de weer toen we net voor 6-en aankwamen. Onze mannen waren op zo'n dag als vandaag erg blij met onze vrouwentriathlon perikelen, maar ze lieten hun handjes wel flink wapperen en we liepen al gauw voor op schema. De eerste deelneemsters arriveerden ook vrij vroeg en de inschrijvingen konden beginnen.

Het was prachtig weer en we waren erg blij dat veel campinggasten (tenminste volgens enkelen was dit zo) dit voor ons besteld hadden. Om 9:15 was er de briefing en daarna een warming up van Mariska Kramer. Een indruk kun je krijgen op  http://www.youtube.com/watch?v=qCUCvQTX7To.
 

Om 10:00 werd de eerste groep weggegashoornd (bij deze bestaat dit woord nu). Het water had een temperatuur van 25 graden dus het was zowiezo verboden voor wetsuits, maar die hadden de meeste dames ook niet. Het was een heel gevarieerd veld met deelneemsters. De een op de stadsfiets met fietstassen, de ander op een mountainbike, weer een ander op een fiets die 15 jaren in de schuur had gehangen (al het rubber was wel even vernieuwd bij de fietsenzaak vertelde ze er even bij), zelfs een handbike maar ook racefietsen. Alhoewel er enkelen al kennis gemaakt hadden met de triathlonsport was voor ruim 75% het de eerste kennismaking.

De meeste dames bekenden dat het als volbrenging en voor de lol begon, maar dat ze langzamerhand wel erg fanatiek geworden waren. Bijna 100% van de gefinishte dames had zichzelf wel onderschat, daar de meesten ver onder de geschatte finishtijd zaten. Dit had wel tot gevolg dat de dames iets langer moesten wachten op de tombola (verloting van mooie bruikbare, gesponserde prijzen).

Achteraf hoorden we alleen maar positieve verhalen en was het voor velen niet de laatste triathlon. Als organisatie gingen we als organisatieteam (en zelfs de mannen) aan het einde van de dag moe, maar zeker voldaan naar huis. Het grote succes was natuurlijk mede mogelijk gemaakt door het mooie weer, de sponsoren, vrijwilligers en deelneemsters zelf. We hopen volgend jaar de tweede editie te houden met misschien een 1/8 triathlon ernaast.

Hieronder nog een link naar een mediabericht.