Even een verslagje over de eerste week op het papendal van Portugal in Rio Maior. Twee dagen geleden wilde ik deze al plaatsen. De minuten telden echter af maar kreeg geen verbinding met het internet. Frustratie natuurlijk en stug blijven proberen maar tja het internet lag plat.

Op Schiphol verliep alles natuurlijk weer geheel vlekkenloos (HAHA). De fietsen konden zonder woorden vuil te hoeven maken zo in een keer door. We hadden dan ook "ruim" tijd voor een lekker bakkie koffie die je nog net mee kon pakken, rennend naar de gate. Ben je 2,5 uur voor vetrektijd op Schiphol en moet je nog in 1 keer door hollen naar de gate. Zucht!

Gelukkig hier op het "Papendal" hele vriendelijke mensen en alles pico bello in orde. Gelukkig zit er hier wel water in het prachtige 50 meter bad. Verder alles aanwezig van een atletiekbaan, krachtcentrum, voetbalvelden, sporthallen etc. Ik zit hier met een afvaardiging van senioren en neo-senioren van de Olympische, Lange Afstand en Duatlon selectie van de Nederlandse Triatlonbond. Oh ja en natuurlijk niet te vergeten de begeleiding, maar ja het lijken deze weken ook net selectie leden. Je leert meteen ook nog wat dialecten en ook is de supermarkt met de hamsters ook goed vertegenwoordigd met appelstroop, pindakaas en thee.

Op maandag 13 maart arriveerden we met groep 1 vanuit Amsterdam in Lissabon. Hier moest gewachten worden op groep 2 die vanuit Dusseldorf vlogen. Er was een suggestie om de loopspullen in je handbabage te doen en op en neer te hollen op het vliegveld om de 3 uren te overbruggen. Mij leek het echter beter om de fiets in elkaar te zetten en naar de accommodatie 75 km verderop te fietsen. Bleek een geniaal plan want het bleek achteraf een van de weinige zonnige warme dagen van deze eerste week en het was nadat we Lissabon uit waren een mooi tochtje.

De 2 volgende dagen zette het mooie weer, zo´n 25 graden zich voort. Heerlijk wat voel je je dan rijk. Dag nummer 4 begon met een vroege zwemtraining gevolgd door er is er een jarig met een taartje met kaarsjes voor de jarige Peter. Zal maar niet zeggen hoe jong hij geworden is (ssst voor de nieuwsgierige aagjes zie straks fotogalerij). Het was verder een bewolkte dag maar we hielden het droog en de temperatuur was goed.

Toen was het gebeurt met het mooie weer, zoals we al een beetje hadden aan zien komen op de favoriete site van Adrie (weatherunderground.com) en hadden we beter in Nederland kunnen zitten hoewel het daar wel een paar graadjes kouder was. Regen, regen, regen. Noodscenarios moesten er aan te pas komen. De volgende dag was het niet veel beter maar enkelen konden na 1 dag niet fietsen niet nog een dag niet fietsen en kwamen dus als verzopen katjes en met vieze fietsen terug.

Op zondag leek het iets beter en stond er een lange rit naar Fatima op het programma. Of de lucht die kant op nu wat donkerder leek of niet we gingen. De fietsgids, die onlangs nog een taart kreeg, droomde nu al een week van een tocht naar dit bedevaartsoord. De goden waren ons gelukkig goed gezind en we hielden het droog tot in Fatima. Het was indrukwekkend om te zien hoe er een mis gegeven werd en er honderden mensen met hun parapluutje in de rij stonden om een kaarsje op te steken.

Het begon inmiddels ook te regenen dus tijd voor een bakkie. Tja in een toeristisch oord kun je wel verwachten dat de koffie een beetje duurder is. En ja hoor we moesten wel 0,85 euro cent afrekenen voor een cafe con leite. Tja hier is het nog leuk om eens lekker een kopje koffie te gaan drinken. Tijdens ons bakkie kwam ook de flinke bui even langs en konden we weer bij droog weer de fiets beklimmen.

Een deel van de groep ging weer dezelfde weg terug maar met een groepje van 6 werd via een mooie route de weg naar Rio Maior ingezet. De begeleiding was niet helemaal scherp meer aan het einde van de rit. De een sloeg stug rechtsaf terwijl net gezegd was volgende kruising links. Zou een halve bidon water toch te weinig zijn op een rit van ruim 5 uren?? De ander werd wat chagerijnig maar vrolijkte weer wat op na een reserve reep van een atlete.

Een flink stuk Parijs-Roubaix zat ook in de route. Wie nu aan het einde van deze week zijn spullen nog niet goed had aangedraaid kwam daar zeker nu achter. Al met al een prachtige tocht en 160 kilometers op de teller.