Ik ben nu alweer ruim 2 weken in het prachtige Noord Carolina. Mijn benen moesten wel eerst weer even wennen aan het “vlak kennen we hier niet terrein”, maar ik voel dat ik er wel sterker van word.

De afgelopen 2 weken hebben we grotendeels prachtig weer gehad en heb ik heerlijk kunnen trainen. Paar keer in het meer hier vlakbij gezwommen en mooie fietstochten gemaakt.

Gisteren deed Katie mee aan de Sprint Triathlon in Clemson (grote universiteit’s stad) en ik had besloten dat het wel een goede training zou zijn en om mee te doen. We gingen op vrijdagmiddag met de camper naar Clemson. We konden vlakbij de start-finish kamperen, gewoon op het triathlon terrein. Ik heb nog nooit zo dicht bij de start geslapen! Dit bleek de volgende dag ook vele voordelen te hebben, daar dit een van de populairste triathlons is in de regio en er dus file stond voor de inschrijvingen. Wij hadden onze spulletjes vrijdagavond al gehaald en konden zo rustig ontbijten en ons voorbereiden.

Bovendien konden we het parcours nog even fietsen op vrijdagmiddag en was het gezellig, daar we met een groepje kampeerden. De nachtrust was iets minder door de trein die tot laat en erg vroeg langskwam en meende te moeten “toeteren”. Maar goed de nacht ervoor erg goede nacht gedraaid, dus geen probleem.

De start was gepland om 8:00 en zou plaatsvinden in verschillende waves. De eerste groep startte daadwerkelijk om 8:09 ofzoiets dus erg precies kwam het niet. Ik zat bij de open division in de tweede startserie.

Het water was van aangename temperatuur, maar wel “wetsuit legal”. Het zwemmen ging weer goed en ik kwam met andere dame als eerste dames uit het water. We moesten een stuk omhoog lopen, vervolgens langs het parc fermee en aan de achterkant het parc fermee binnen. Ik had een iets snellere loop en wisseltijd en zat als eerste dame op de fiets. Tijdens het fietsen voelde ik eindelijk weer beetje power en kon het heuvelachtige parcours goed aan. Ik kwam in top 6 overall van de fiets en kon wisselen voor de afsluitende 5 km.
Het loopparcours ging eerst een kleine mijl vals plat naar beneden, vervolgens een stukje vlak om je klaar te maken voor een gemene steile klim om vervolgens nog een stukje onverhard op de dijk te lopen. Hier een pionnetje en aidstation en dan zelfde weg weer terug. Oppassen dat je bij het steile klimmetje je benen niet onder je lichaam wegliepen en dan het laatste stuk gemeen vals plat omhoog.

Ik kon mijn leidende positie vasthouden tot de finish en had ongeveer ruim 45 seconden op de tweede dame.Mijn totale tijd kwam tot 1:03:43. Katie eindigde op een goede 7e plaats.
Interviewtje voor de lokale krant en eerste triathlon overwinning 2008. Hopelijk gaat het volgende week ook lekker bij de 70.3 in Orlando. Weer een sterk internationaal veld daar en even wat andere afstanden en omstandigheden (zal wel weer bloody hot zijn in Florida).

We vertrekken op vrijdagochtend en komen maandag na de wedstrijd meteen weer terug. Daarna is het een dagje inpakken en rust voor mij en vlieg ik woensdag weer terug naar Nederland. Hopelijk blijt het weer zoals het nu is en kom ik terug naar een lekker weertje ;-).