Het was afgelopen zondag niet alleen afzien voor de atleten maar ook voor de supporters en coaches. Wat een hitte. Het leek wel of het NK in de tropen gehouden werd. Het zwemmen was het enigste verkoelende onderdeel.

Het parcours van Stein was dit jaar vernieuwd. Het zwemmen vond nu alleen plaats in de haven en bestond uit 2 rondes met een landing op het land. Ook hier wordt de nieuwe hype in triathlonland dus toegepast. Echter er was nu nog wel een extra obstakel want je moest eruit en er weer in via een trap. Het drama leek echter groter dan die daadwerkelijk was, maar ik kan nog steeds niet wennen aan deze nieuwe fashion trend.

Na 1 ronde wist ik nu wel dat ik de koppositie in het damesveld had en wie bij mij zaten de stayeren. Verzuipen of klappen uitdelen moesten deze kerels nu wel laten want ik wist nu wie ze waren ;-). Ik kwam ook als eerste dame uit het water en kon me opmaken voor de heuveltjes, die elke ronde iets stijler worden, rondom Stein. Vier rondes met daarin de Maasberg, Dennenberg en Snijdersberg als beklimmingen.

Het fietsen ging ook goed en ik kwam eveneens als eerste ook weer van de fiets. En inderdaad Marijke dat kan wel wat handiger. Tja ze leggen ook alles vast en tja als je op je plaat gaat (even in ABN: valt) moet je dat natuurlijk niet voor het publiek doen. Wat er precies gebeurde weet ik niet maar het asfalt was hard. Goed gauw opstaan en weer verder.

Het lopen ging de eerste rondes goed maar toen was het ook wel een beetje op. Van te voren wist ik dit natuurlijk al en ik zou heel erg tevreden zijn met de nationale titel en een pijnvrije 30 km maar tja als je dan een heel groot gedeelte van de wedstrijd op kop ligt ga je je doelen bijstellen en wil je MEER, MEER. Ach tja het aard van het beestje. Met 5-5,5 uur lopen in de week kun je nu eenmaal geen wonderen verwachten op een heuvelachtige 30km.

Maar ik ben wel blij met nog een gouden plak en nog veel blijer met 0,0 na reactie na de wedstrijd. Nu dus weer meer groen licht voor het lopen.

Ondanks de hitte waren er toch veel supporters. Allemaal bedankt voor de aanmoedigingen. En natuurlijk ook mijn verzorgers/coaches Jochem, Marco en Addy bedankt! Voor jullie was het allemaal ook een zware dag.

De pretweek is begonnen maar daarover meer later deze week. Het is me nu weer even te heet achter dit ding.